
سه دهه قبل در نشست دوبلین به مدیریت یکپارچه آب اشاره شد و تاکید شد تا مدیریت آب بر مبنای رویکرد مشارکتی باشد. باید به نقش زنان در این حوزه توجه شود. ارزش اقتصادی آب در کلیه استفادههای رقابتی مهم است و باید به عنوان کالای اقتصادی شناخته شود. به گزارش اتاق ایران، علیرضا دائمی رئیس هیات مدیره انجمن علوم و مهندسی منابع آب ایران با بیان این مطلب، درباره آسیبهای حوزه آب و ناترازی در این بخش گفت: در ایران آب کالای اقتصادی شناخته نمیشود و به عنوان نهادی غیراقتصادی معرفی میشود. بیانیه کنفرانس ریو، شورای جهانی آب، کاپ 21 پاریس و کاپ 26 گلاسکو درباره ارزش اقتصادی آب صحبت شده است و باید در سیاست گذاری برای آب به این اسناد بالادستی جهانی و اسناد بالادستی داخل کشور توجه شود.
او افزود: در جهان برای تقاضای آب الگوهای مدیریتی متنوعی در نظر گرفتهشده است؛ الگوی مدیریتی سازهگرا، مدیریت آب بههمپیوسته و مدیریت آب بومگرا از الگوهای رایج در مدیریت آب است.
رئیس هیات مدیره انجمن علوم و مهندسی منابع آب ایران تصریح کرد: در حکمرانی آب باید به شاخصهایی چون جمعیت، تعداد سدها، میزان برداشت و منابع آب زیرزمینی و مصارف آب توجه شود.
او با اشاره به گرمایش زمین، افزود: ما با گرمایش جهانی مواجهه شدهایم و این وضعیت به مرحله تخریب بیشتر رسیده است. تا سال 1980 بحث گرمایش جهانی مطرح نبوده و از آن به بعد وارد ادبیات جهانی شد. در حال حاضر ایران هم یکی از کشورهایی است که در کانون این بحران قرار دارد.
دائمی ادامه داد: تأثیر گرمایش زمینی بر سیل و خشکسالی در کشور دیده میشود. ایران به لحاظ دسترسی به منابع آب، فقیر است و نابه سامانی و عدم تعادل جغرافیایی هم در کشور مورد توجه است. آب تجدید شونده 103 میلیارد مترمکعب و جمع مصارف آب 94 میلیارد مترمکعب است. نکته اصلی اینکه 90 درصد آب تجدیدشونده را استفاده میکنیم و معیار جهانی در این زمینه 40 درصد است. برای حل مشکلات زیست محیطی، باید مصرف بالای آب را مدیریت کرد وگرنه با فرونشستها و فرو چالهها و پایین بودن کیفیت آب مواجهه خواهیم بود.
او تاکید کرد: حکمرانی به ابزار مدیریتی، سیاستها و نهادها فنی و تکنولوژیکی و مدیر نابع د بالادستی داخل کشور توجه شود می شود رد جهت تخریب هر چه بیشتر حوزه های مختلف. یارانه ه دنیای مناسب و مشارکتی نیاز دارد. البته قبلاً مدیریت آب عمدتاً سازهای بود و تصور این بود که آب را به عنوان منبع طبیعی ببینیم و رویکرد اجتماعی، سیاسی و امنیتی در آن دخیل بود تا اقتصادی. سازمان متولی بیشتر به تأمین آب متمرکز بود و حفاظت از آب به حداقل رسیده بود.
رئیس هیات مدیره انجمن علوم و مهندسی منابع آب ایران ادامه داد: در حال حاضر باز تخصیص آب و باز تنظیم مقررات آب مهمترین عاملی است که میتواند به مدیریت آب کمک کند. بهجای عرضه و تولید، باید به مدیریت تقاضا و مصرف بپردازیم. در مدیریت تقاضا، اقتصاد آب، مهم است. قیمتگذاری آب عاملی است که باز تخصیص در آن باید دیده شود. نظارت بر قانونمندی بسیار مهم است و باید بر برداشتهای آب نظارت کافی انجام شود.
او افزود: بیشترین تمرکز مسئولان، افزایش عرضه آب است درحالی که در حکمرانی آب به بازار آب و مدیریت تقاضا توجه میشود. باید از توسعه آب به سمت مدیریت آب برویم. این به پارادایم شیفت نیاز دارد. باید مصرف آب را کم کرده و سهم بیشتری به حقابه زیست محیطی دهیم. باید برای جبران تراز آب کشور تلاش کنیم.
به گفته دائمی در اقتصاد آب به ازای یک متر مکعب آب، کشورها درآمدهایی بالا کسب میکنند و ما هم باید به این حوزه توجه کنیم. در اقتصاد آب، آب را باید به عنوان کالای اقتصادی معرفی کنیم نه کالای عمومی. باید در مدیریت آب تغییر نگرش، مدیریت تقاضا و مصرف باهم رخ دهد.